Euphoria: Τι βλέπει στην TV η Gen Z;

Το δράμα του HBO έγινε πολιτιστικό ορόσημο και μία από τις πιο πετυχημένες σειρές στην ιστορία της τηλεόρασης. Είναι τελικά το «Euphoria» η σειρά που μιλάει στην ψυχή των young adults σήμερα;

Από τον Τάσο Μπιμπισίδη

 

«Kάποτε ήμουν ευτυχισμένη.» Αυτές είναι οι πρώτες λέξεις που ακούγονται από τα χείλη της Rue (Zendaya) στο «Euphoria». Και ως «κάποτε» ορίζει τους εννέα μήνες της κύησής της – όταν ήταν έμβρυο. Από εκεί και πέρα ξεκίνησαν οι περιπέτειές της στο σύγχρονο κόσμο, που όπως αποδεικνύεται από το σενάριο αλλά και την πραγματικότητα, είναι πολύ σκληρός για να τον αντέξει ένας έφηβος. Το «Euphoria» μιλάει γι’ αυτή την ψεύτικη ευφορία που όλοι λίγο- πολύ αναζητάμε και επιδιώκουμε να εισπράξουμε με λάθος τρόπους: Από τα drugs και τις παρορμητικές σχέσεις μέχρι τα ξέφρενα parties και τις τοξικές συμπεριφορές, όλοι κάτι αναζητούν, όλοι κάτι προσπαθούν να καλύψουν. Αυτό στο «Euphoria» είναι νόμος. Και ίσως γι’ αυτό μιλάμε για μια σειρά που μπορεί να μας αφορά όλους.

 

GENERATION Z

Αν ένα είναι το χαρακτηριστικό που πρέπει να μπει ως λεζάντα κάτω από τον τίτλο της σειράς που έγινε σταδιακά το απόλυτο παγκόσμιο viral, αυτό θα ήταν ο ωμός ρεαλισμός. Και όχι με την έννοια της επιτηδευμένης τόλμης ή της δήθεν πρόκλησης που συναντάμε συχνά στην τέχνη. Εδώ μιλάμε για μια σειρά που δεν ωραιοποιεί όσο στυλιζαρισμένη και άρτια σκηνοθετημένη κι αν είναι. Το σενάριο που διασκεύασε ο Sam Levinson («Malcolm & Marie», «Assassination Nation», «Another Happy Day») στηρίζεται στην ομώνυμη ισραηλινή σειρά που είχε κάνει μεγάλη επιτυχία στη χώρα της το 2012. Ο Levinson, λοιπόν, ακολουθεί μια γενιά σημερινών εφήβων του δυτικού κόσμου σε όλα τα ups και τα downs που μπορεί να έχουν, τους εθισμούς, τις αναζητήσεις στον έρωτα, τη σεξουαλικότητα, τη φιλία, την οικογένεια, την κακοποίηση, τον ψυχικό τους κόσμο. Εκεί η Rue –ρόλος που έκανε τεράστια star τη Zendaya από την πρώτη προβολή– αντιμετωπίζει το θάνατο του πατέρα της και τις δυσκολίες της καθημερινότητάς της πέφτοντας στα ναρκωτικά. Μετά από ένα ακόμη overdose αποφασίζει να απεξαρτηθεί. Κάπου εκεί μπαίνει στη ζωή της η Jules (Hunter Schafer), μια transgender συμμαθήτριά της, που τη βοηθάει να ανακαλύψει άλλα κομμάτια του εαυτού της. Στην πραγματικότητα, βέβαια, η σειρά είναι πολλά περισσότερα από αυτό το συμβατικό φαινομενικά σενάριο.

Το «Euphoria» σκιαγραφεί ακόμη και μέσα από μια, ενδεχομένως, τηλεοπτική περβολή, μια ολόκληρη γενιά – τους ενήλικες του αύριο. Σε ελεύθερη μετάφραση, θα μπορούσε να είναι μια ένδειξη για το πού πάει κοινωνικά αυτός ο μάταιος κόσμος. Πρακτικά τώρα, μιλάμε για τη σειρά που έγινε η δεύτερη με την υψηλότερη τηλεθέαση στην πλατφόρμα της ΗΒΟ μετά το «Game of Thrones». Κατά μέσο όρο σχεδόν 17 εκατομμύρια θεατές –μόνο στις ΗΠΑ– παρακολούθησαν το κάθε επεισόδιο από το 2019, που κυκλοφόρησε ο πρώτος κύκλος, μέχρι πριν από μερικές εβδομάδες, που ολοκληρώθηκε ο δεύτερος. Παράλληλα, κάθε επεισόδιο συγκέντρωνε περίπου 35 εκατομμύρια tweets στο Twitter κατά τη διάρκεια μόνο της πρώτης προβολής του. Προς τι όμως τελικά όλος αυτός ο παραξυσμός; Γιατί το «Euphoria» έγινε cultural landmark;

 

 

SCRIPT REVOLUTION

Σαν σε ταινία δράσης του Tarantino, η grandma Kathrine Narducci κατεβαίνει από το αυτοκίνητό της κρατώντας ένα πιστόλι και μπαίνει με αυτοπεποίθηση σε ένα strip club. Στο background ακούγεται το «Don’t be Cruel» του Billy Swan. Αμέσως μετά, θα τη δεις να πυροβολεί ένα πέος σε στύση. Κάπως έτσι ξεκινά ο δεύτερος κύκλος της σειράς, και αυτή είναι μία ακόμη φορά που ο σκηνοθέτης μάς χαρίζει pure σκηνές ωμής βίας και μπόλικο αντρικό και γυναικείο γυμνό στα όρια της πορνογραφίας. Ρεαλισμός. Εξάλλου, αυτό είναι το «Euphoria», μια έντεχνη ισορροπία ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι, νταρκίλα με λαμπερό περιτύλιγμα, ένα καλύτερο «Sex Education», όπως λένε οι καλά μυημένοι τηλεορασάκηδες. Το γιατί τελικά μια σειρά που θα μπορούσε να είναι άλλο ένα δράμα για μια γενιά εφήβων μας έκανε να αναθεωρούμε ό,τι ξέραμε πάνω στο θέμα των σειρών, εξηγείται μάλλον από το γεγονός ότι δεν υπάρχει –καλώς– κανένα φίλτρο: Η ασχήμια του σύγχρονου κόσμου προσφέρεται απλόχερα στον τηλεθεατή με αντιφατικές εικόνες υψηλής αισθητικής, με τρομερούς φωτισμούς και απίστευτα καλοντυμένους ήρωες. Ναι, ακόμη και ο τρόπος που ντύνονται οι πρωταγωνίστριες, η αυτοδιάθεσή τους και η ελευθερία που αποπνέουν τα outfits δείχνουν ένα νέο τύπο γυναίκας που δημιουργείται στο σήμερα και θα ορίζει τη νέα εποχή – ειδικά σήμερα που η γυναικεία ενδυνάμωση έγινε νούμερο ένα topic. Παράλληλα, ο τρόπος που η σειρά παρουσιάζει τη σεξουαλικότητα των ηρώων δεν γίνεται το επίκεντρο ή δεν αντιμετωπίζεται σαν το πρόβλημα που καλούνται να διαχειριστούν, όπως στο μέσο όρο των αντίστοιχων σειρών. Οι χαρακτήρες είναι γνήσια queer και μέρος της κοινότητας των εφήβων – είναι δηλαδή μια πραγματικότητα. Συνοπτικά, το «Euphoria» παρουσιάζει στην ουσία την πραγματικότητα του τώρα, οπότε και του αύριο. Γι’ αυτό το λόγο μπορεί να θεωρηθεί ως η πιο καθοριστική σειρά –από άποψη περιεχομένου– για μια νέα γενιά ανθρώπων που προσπαθεί να επεγκλωβιστεί από τους δαίμονές της.

 

 

BACKSTAGE STORIES

Το «Euphoria» έφερε στη Zendaya το πρώτο της Emmy για το ρόλο της αυτοκαταστροφικής Rue, έκανε τη Sydney Sweeney το νέο it girl της Αμερικής και έβαλε τη Hunter Schafer στο θρόνο της νεο- queer πραγματικότητας. Οι τρεις πρωταγωνίστριες έγιναν οι απόλυτες trend-setters μιας ολόκληρης γενιάς, που άρχισε να τις ακολουθεί πιστά. Τόσο πιστά που αρκετές φορές η επιδραστικότητα των χαρακτήρων που υποδύονται στη σειρά οδήγησε σε ακραία γεγονότα. Πρόσφατα, μια 16χρονη από την επαρχία της Γαλλίας και η 14χρονη ξαδέλφη της κατανάλωσαν υπερβολική δόση φαρμάκων προσπαθώντας να μιμηθούν την τηλεοπτική Rue. Οι πρωταγωνίστριες της σειράς έχουν μιλήσει δημόσια για αντίστοιχα περιστατικά που τους είχαν γνωστοποιηθεί, προσπαθώντας να πείσουν τους fans τους ότι το σενάριο του «Euphoria» δεν πρέπει «να το δοκιμάσετε μόνοι σας στο σπίτι». Τον Ιανουάριο, λίγες ώρες πριν από την πρεμιέρα του δεύτερου κύκλου, η Zendaya προειδοποίησε για άλλη μία φορά τους θαυμαστές της και τους γονείς των εφήβων σε όλο τον κόσμο ότι η σειρά απευθύνεται αποκλειστικά και μόνο σε ενήλικο κοινό. «Το έχω ξαναπεί ότι το “Euphoria” απευθύνεται σε ενήλικες. Ειδικά η δεύτερη σεζόν, ίσως ακόμη περισσότερο από την προηγούμενη, είναι ιδιαίτερα συγκινητική και πραγματεύεται θέματα που μπορεί να είναι δύσκολο να παρακολουθήσετε», έγραψε η ηθοποιός στο λογαριασμό της στο Instagram. Άλλες άγνωστες ιστορίες από τα παρασκήνια της σειράς, έκαναν επίσης λόγο για ένα τοξικό περιβάλλον.

Λίγο μετά το τέλος των γυρισμάτων, κυκλοφόρησαν στα παγκόσμια tabloids διάφορες φήμες για εντάσεις μεταξύ των ηθοποιών και του Sam Levinson, που κατηγορήθηκε για έπαρση, ακραίες αντιδράσεις, υστερικές εκρήξεις και παράλογες απαιτήσεις από το συνεργείο. Μέλη της ομάδας του «Euphoria» ανέφεραν σε επίσημες καταγγελίες που έκαναν στην εταιρεία παραγωγής ότι ο Levinson πίεζε υπερβολικά τους συνεργάτες του για να ολοκληρώσουν γρήγορα τα γυρίσματα με συνθήκες πέρα από κάθε λογική: «Το κλίμα και τα γυρίσματα ήταν τόσο βασανιστικά! Ξεκινούσαμε στις 6 το απόγευμα και ολοκληρώναμε τις σκηνές χωρίς κανένα διάλειμμα στις 6 το πρωί. Παλεύαμε να μείνουμε ξύπνιοι. Δεν μας επιτρεπόταν να κάνουμε διάλειμμα για φαγητό ή να πάμε τουαλέτα», δήλωσε υπάλληλος της παραγωγής στο Thrillist. Ο ηθοποιός Jacob Elordi, που υποδύεται τον Nate, χαρακτήρισε «κόλαση» τα γυρίσματα της σειράς: «Ήταν σαν να βρίσκεσαι σε ένα party στο οποίο δεν θέλεις να είσαι και δεν βλέπεις την ώρα να φύγεις.» Η ΗΒΟ διέψευσε τις κατηγορίες κλείνοντας ραντεβού με τους φανατικούς τηλεθεατές του «Euphoria» για τον τρίτο κύκλο, που θα κυκλοφορήσει το 2024.

 

leave a reply