Στο St James’s του Λονδίνου, σε μια περιοχή με μακρά παράδοση στην τέχνη, τις γκαλερί και το συλλέγειν, η Βαρβάρα Ρόζα διαμορφώνει τα τελευταία χρόνια ένα εκθεσιακό πρόγραμμα με ξεκάθαρη ταυτότητα και διεθνή προσανατολισμό. Η παρουσίαση της APPLECORE του Hynek Martinec, σε επιμέλεια του Ben Tufnell, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της προσέγγισης, φέρνοντας τη ζωγραφική δεξιοτεχνία σε διάλογο με ορισμένα από τα πιο επίκαιρα ερωτήματα γύρω από την εικόνα, την τεχνολογία και την τεχνητή νοημοσύνη.
Η έκθεση ξεχώρισε στις φθινοπωρινές επιλογές του Art Plugged, το οποίο συμπεριέλαβε την APPLECORE ανάμεσα στις πέντε εκθέσεις που πρότεινε να επισκεφθεί κανείς στο Λονδίνο τον Σεπτέμβριο του 2026, μαζί με παρουσιάσεις στις Gagosian και Lisson Gallery και στο Somerset House. Με διάρκεια έως τις 20 Οκτωβρίου, η έκθεση εντάχθηκε στο ιδιαίτερα δραστήριο καλλιτεχνικό πρόγραμμα του λονδρέζικου φθινοπώρου, κερδίζοντας παράλληλα την προσοχή του διεθνούς καλλιτεχνικού Τύπου.
Πίσω από αυτή την παρουσία βρίσκεται η Βαρβάρα Ρόζα, ιδρύτρια και διευθύνουσα σύμβουλος της Varvara Roza Galleries, μάνατζερ καλλιτεχνών και ιδιωτική σύμβουλος τέχνης. Η επαγγελματική της δραστηριότητα κινείται στη συνάντηση της καλλιτεχνικής δημιουργίας, της θεσμικής αναγνώρισης και της διεθνούς αγοράς, με έμφαση στη στρατηγική ανάπτυξη της πορείας καλλιτεχνών, στη δημιουργία ουσιαστικών συνεργασιών και στη συμβουλευτική συλλεκτών.
Με δεκαετή εμπειρία και συνεργασίες με μουσεία, ιδρύματα, συλλέκτες και σημαντικές γκαλερί, η Βαρβάρα Ρόζα αντιμετωπίζει την εκπροσώπηση ενός καλλιτέχνη ως μια μακροχρόνια δέσμευση απέναντι τόσο στο έργο όσο και στον δημιουργό του. Η επιμελητική ποιότητα, η προσεκτική επιλογή συνεργασιών και η δημιουργία των κατάλληλων συνθηκών για την εξέλιξη και τη διεθνή παρουσία κάθε καλλιτέχνη βρίσκονται στον πυρήνα της φιλοσοφίας της.
Αντίστοιχη είναι η προσέγγισή της και στη συμβουλευτική συλλογών, όπου η αισθητική κρίση συνδυάζεται με τη γνώση της αγοράς, με ιδιαίτερη έμφαση στην τεκμηρίωση, την προέλευση και τη συνοχή κάθε συλλογής. Η προσωπική συμμετοχή, η διακριτικότητα και οι σχέσεις εμπιστοσύνης αποτελούν σταθερά στοιχεία της επαγγελματικής της πρακτικής.
Η συνεργασία με τον Hynek Martinec και τον Ben Tufnell αποτυπώνει με χαρακτηριστικό τρόπο αυτή τη φιλοσοφία. Ένας καλλιτέχνης με ώριμη και αναγνωρίσιμη εικαστική γλώσσα συναντά έναν επιμελητή με σημαντική διεθνή διαδρομή, σε μια έκθεση που τοποθετεί τη ζωγραφική στο επίκεντρο ενός διαλόγου για την εικόνα και τις μεταβολές που φέρνει η τεχνολογία.
Hynek Martinec: Όταν η ακρίβεια της εικόνας αμφισβητεί το βλέμμα
Ο Τσεχοβρετανός ζωγράφος Hynek Martinec έχει διαμορφώσει ένα έργο στο οποίο η υψηλή τεχνική κατάρτιση συνυπάρχει με μια διαρκή διερεύνηση της μνήμης, του χρόνου και της ανθρώπινης αντίληψης. Έργα του βρίσκονται σε σημαντικές συλλογές, μεταξύ άλλων στο Minneapolis Institute of Art, στη National Portrait Gallery του Λονδίνου, στο British Museum και στην Εθνική Πινακοθήκη της Πράγας, γεγονός που αποτυπώνει τη διεθνή θεσμική αναγνώριση της δουλειάς του.
Βραβευμένος με το BP Young Artist Award το 2007, ο Martinec αντλεί στοιχεία από τη ζωγραφική των παλαιών δασκάλων, τη φωτογραφία και τις σύγχρονες τεχνολογίες της εικόνας. Η τεχνική του δεν λειτουργεί απλώς ως μέσο αναπαράστασης, αλλά ως εργαλείο έρευνας. Πίσω από την εντυπωσιακή αληθοφάνεια των συνθέσεών του αναδύονται ερωτήματα σχετικά με αυτό που βλέπουμε, αυτό που αναγνωρίζουμε και, τελικά, αυτό που επιλέγουμε να θεωρούμε αληθινό.
Στην APPLECORE, το μήλο γίνεται ο βασικός άξονας αυτής της αναζήτησης. Ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα και συμβολικά φορτισμένα μοτίβα στην ιστορία της τέχνης αποκτά νέα διάσταση μέσα από το έργο του Martinec. Η γνώση και ο πειρασμός, η αθωότητα και η απώλειά της, η υλική παρουσία ενός αντικειμένου και η ψηφιακή του αναπαραγωγή συνυπάρχουν σε έργα που συνδέουν βιβλικές αναφορές και αναγεννησιακές μνήμες με την εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.
Η APPLECORE συνεχίζει την έρευνα που ξεκίνησε με την έκθεση Cyberlemon, η οποία παρουσιάστηκε το 2025 στο DOX Centre for Contemporary Art της Πράγας. Στο επίκεντρο βρίσκεται ένα ερώτημα που γίνεται ολοένα και πιο επίκαιρο: ποια είναι η θέση της ανθρώπινης φαντασίας και της ίδιας της ζωγραφικής πράξης σε έναν κόσμο όπου η παραγωγή εικόνων μπορεί πλέον να ανατεθεί σε έναν αλγόριθμο;
Ben Tufnell: Η επιμελητική ματιά πίσω από την APPLECORE
Την έκθεση επιμελείται ο Ben Tufnell, επιμελητής, συγγραφέας και ερευνητής με σημαντική παρουσία στη σύγχρονη βρετανική καλλιτεχνική σκηνή. Στην πορεία του έχει διατελέσει επιμελητής στην Tate Britain, διευθυντής εκθέσεων στη Haunch of Venison και διευθυντής της Parafin, έχοντας επιμεληθεί ή συνεπιμεληθεί περισσότερες από εκατό εκθέσεις.
Η επιμελητική και συγγραφική του πρακτική επικεντρώνεται στη σχέση ανάμεσα στην εικόνα, τον τόπο και την εμπειρία, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η διαχρονική του ενασχόληση με τη ζωγραφική και τη θέση της στη σύγχρονη τέχνη. Η συνεργασία του με τον Martinec, που ξεκίνησε το 2013, προσδίδει στην APPLECORE τη συνέχεια ενός διαλόγου που έχει εξελιχθεί σε βάθος χρόνου.
Το συνολικό εγχείρημα αναπτύχθηκε σε δύο διαφορετικούς χώρους και με δύο διαφορετικές μορφές παρουσίασης. Στα Hypha Studios South Bank δημιουργήθηκε ζωντανά ένα μνημειακό επιτοίχιο σχέδιο, ενώ στη Varvara Roza Galleries παρουσιάστηκε μια νέα ενότητα ζωγραφικών έργων. Η μετάβαση από τη δημόσια διαδικασία δημιουργίας στη συγκεντρωμένη θέαση των έργων λειτουργεί ως ένα ακόμη επίπεδο της έκθεσης, αναδεικνύοντας τη ζωγραφική όχι μόνο ως τελικό αποτέλεσμα, αλλά και ως διαδικασία σκέψης, παρατήρησης και ανακάλυψης.
Για τη Βαρβάρα Ρόζα, η APPLECORE αποτελεί κάτι περισσότερο από μία ακόμη διεθνή εκθεσιακή παρουσία. Είναι μια πρόταση που συμπυκνώνει τη φιλοσοφία της Varvara Roza Galleries: συνεργασίες με καλλιτέχνες και επιμελητές που διαθέτουν προσωπική φωνή, εκθέσεις με σαφή πολιτιστική ταυτότητα και μια διαρκής προσπάθεια να δημιουργούνται γέφυρες ανάμεσα στην καλλιτεχνική δημιουργία και το διεθνές κοινό.
Σε μια εποχή όπου η εικόνα παράγεται, αναπαράγεται και μετασχηματίζεται με πρωτοφανή ταχύτητα, η APPLECORE επαναφέρει τη ζωγραφική στο επίκεντρο. Και μαζί της, μια συζήτηση για το βλέμμα, τη μνήμη, τη δημιουργικότητα και το τι σημαίνει να δημιουργείς εικόνες σε έναν κόσμο που μαθαίνει καθημερινά να τις παράγει διαφορετικά.
